||||Cor & Engelien in Dubai

Na Drenthe, 2 nachten bij Naomy in Rotterdam geslapen. Dit is altijd erg gezellig, relaxed en handig dat ze op loopafstand van het centrum woont. Babette voelt zich altijd snel op haar gemak bij Naomy en om te spelen had Naomy een enorm grote leeuw waar ze zich mee vermaakte, verstoppertje spelen achter de gordijnen en kijken naar de boten die voorbij komen op de Maas is ook niet verkeerd.

Een middag had Naomy nog met Bas & Mirjam afgesproken bij een cafeetje met een kinderspeelhoek. Bas had zijn papa-dag en Alette kwam ook gezellig mee. En omdat Mirjam en Kees om de hoek werken, schoven die ook nog even aan voor een kop koffie. Een erg kindvriendelijk café en de duplo was een groot succes. Dit hebben bij terugkomst in Dubai dan maar direct gekocht voor Babette. Babette bleef Aletta, nog steeds consequent Tetta noemen .

Kees, Bas & Aletta uitgezwaaid, want die gingen per fiets terug naar huis en het werk en Naomy en ik zijn terug naar huis gelopen met dreigende wolken zichtbaar boven de Maas. Even moeten schuilen, maar toch goed thuis gekomen en s’ avonds kwam Pim nog gezellig aanschuiven voor het eten.

Op de woensdag naar Raamsdonksveer gereden, zodat Babette haar opa, oma & lola nog zouden zien. Helaas regende het de gehele dag. We wilden graag weer naar de kinderboerderij en toen we er aankwamen om 16.30 gingen ze net sluiten! Geen geiten en konijnen dus die dag meer voor ons meisje.

En zoals altijd weer flink verwend!

Mijn moeder is nog met ons meegereden naar Schiphol en heeft ons daar uitgezwaaid en later de trein gepakt naar Leeuwarden. De reis verliep op zich wel voorspoedig, helaas bij vertrek in Amsterdam al 2 uur vertraging, omdat een ander toestel moest komen in verband met een technisch mankement. De vlucht zelf ging goed, maar omdat we te laat vertrokken waren was de KLM natuurlijk zijn landingsslot kwijt in Dubai, konden we niet op tijd landen en moesten we achteraan in de lucht file aansluiten. Uiteindelijk hebben we bijna 1,5 uur rondjes zitten draaien bij Kalba en Sohar. En de arme Cor stond de hele tijd te wachten op het vliegveld, hij wist gelukkig wel dat we 2 uur later waren vertrokken. Maar van de vertraging daarna omdat we niet konden landen wist hij natuurlijk niets van, want de verwachte aankomsttijd werd niet aangepast op de borden! Al met al, het was een heerlijke week en blij om weer thuis te zijn.

Het bezoekje aan Nederland was gepland omdat er een weekend Drenthe was geboekt door Alex & Hildegard om Alex zijn 75ste verjaardag te vieren. Ze waren vorig jaar ook met zijn alleen daar geweest en dit jaar konden Babette en ik er gelukkig bij zijn. Het was een erg mooi huis, met genoeg speelruimte voor de kinderen en naast het huis een speeltuin en iets van een kinderboerderij met kippen, konijnen, geiten en 3 paardjes. Gelukkig konden we tussen de buiten door nog naar de schaapskooi wandelen, die mooi aan de rand van het heidegebied van Dwingeloo lag en de kindertjes lekker buitenspelen.

Camilla hield heel fijn altijd een oogje in het zeil bij Babette en hielp haar bij de draaimolen.

De konijnen waren een groot succes. Babette werd helemaal wild en vond het prachtig de oudere kinderen te helpen met het plukken van gras en paardenbloem bladeren die de konijnen lekker vinden.

Babette kopieerde graag Olaf, Carlotta en Camilla en volgde regelmatig als een trouw kuikentje de grote kinderen.

De laatste ochtend toen we iedereen al uitgezwaaid hadden, toch nog een keertje met Alex en Hildegard naar de konijnen geweest, een blij meisje had ik later in de auto en ze glunderde direct als het woord konijn viel .

Het was een zeer gezellig weekend, en leuk om iedereen weer even te zien en niet alleen voor een paar uurtjes. De bedoeling is dat dit een jaarlijks terugkerend weekend wordt en we hopen hier uiteraard volgend jaar gewoon weer bij te kunnen zijn en dan ook met Cor!

Op de weg van Drenthe naar Naomy in Rotterdam, heb ik nog een stop gemaakt bij mijn nicht Astrid in Eerbeek. Astrid werkt niet op de maandag middag, dus we konden gezellig even langs. Een bijkomstigheid was nog, dat de kapper op bezoek zou komen om de gehele familie te knippen. De pony van Babette kon mooi onderhanden genomen worden en de kapster had Babette nog een mooi vlechtje ingevlochten.

Na het bezoek aan de bollenstreek had ik een lunch afspraak staan in Almere bij de familie Trinh. Helaas kon Monique niet regelen thuis te zijn. Jammer, maar helaas, dat heb je als je op werkdagen vrienden wilt bezoeken. Thuan had geregeld dat hij thuis werkte, dus een kort bezoekje aan Almere om Thuan en Mai Anh te zien. Babette kwam gelijk op Mai Anh af en was haar dus niet vergeten. Toen ze in Dubai op bezoek waren was ze ook altijd heel lief voor haar. Mai Anh was in 2 maanden flink gegroeid en kon nu goed zitten en is ook al flink aan het kruipen. Altijd grappig om die ontwikkeling bij baby’s te zien.

Monique is naast haar vaste werk bij de Rabobank een eigen cupcakes business gestart (MA Bella Cupcakes) . Ze maakt werkelijk de prachtigste creaties. Ik had haar daarom een opdracht gegeven om cupcakes te maken die ik mee kon nemen naar het familie weekend. Thema was dieren, omdat de kindertjes dit altijd aanspreekt, ze waren erg mooi en lekker.

Het bezoek naar Nederland stond in het teken van Alex zijn 75ste verjaardag. Een huisje in Drenthe was gehuurd en Claudia, Peter en alle kinderen zouden er ook zijn. Vorig jaar zijn ze naar hetzelfde huis geweest en waren zo enthousiast dat er voor dit jaar ook geboekt was. Gelukkig konden Babette en ik erbij zijn dit jaar, Cor helaas niet omdat hij 2 andere trips naar Nederland op de planning heeft staan en dan wordt het gewoon te veel. Bij aankomst in Nederland is wat tijd doorgebracht in de Keukenhof en Lisse en omgeving. Ik had namelijk nog nooit van dichtbij alle bloemenvelden gezien en nu is er het de tijd van het jaar ervoor. Babette en ik hadden toch nog wat tijd te overbruggen voordat we naar Almere en uiteindelijk naar Drenthe zouden rijden. We hebben allebei genoten. Babette werd helemaal wild van alle kleurtjes, allemaal nieuwe sensaties voor haar, erg leuk om te observeren. De Keukenhof is een mooi park, met allemaal prachtige aangelegde perkjes. De velden rondom de Keukenhof bij Lisse, Noordwijkerhout, Sassenheim en Hillegom (de bollenstreek) vind ik persoonlijk veel mooier om te bezoeken. Vooral die uitgestrekte gekleurde velden zijn erg indrukwekkend. Grote velden met heel veel verschillende tulpen en hyacinten in werkelijk alle kleuren van de regenboog. Helaas was het een beetje druilerig die dag, dus geen mooi zonlicht om bij te fotograferen. In elk geval een paar mooie foto’s kunnen maken om een goede indruk te krijgen.

De zaterdag na mijn bezoek aan Nederland zijn we weer de woestijn in geweest. Ditmaal met een Nederlandse collega van Cor, Bram zijn vrouw Ingrid, dochtertje Olivia van bijna 3 en de moeder van Bram. Bram en Ingrid wonen nu een jaar in Dubai en hebben het woestijn rijden ook ontdekt. Graag namen we hen een keertje mee. Ditmaal moesten Cor en ik navigeren en dit is toch wel even wat anders dan vaak achter Hans & Priscilla aan rijden. Het is prima gegaan en de weg is ook goed te vinden, we zijn weer als vanouds van de Big Red naar Fossil Rock gereden en zoals altijd een hele mooie tocht. Onderweg een mooi plekje onder een boom uitgezocht met schaduw om te kunnen picknicken. Toen we eenmaal geparkeerd stonden, zagen we goed dat de kamelen in de buurt dit ook een hele fijne schaduw plek vonden. Het lag er namelijk vol met opgedroogde kamelen keutels . We hadden amper onze kleedjes en stoeltjes uit de auto gehaald of een kameel kwam ons ons bezoekje brengen. Babette vond het wel gezellig, Olivia ook wel, maar wij waren niet zo relaxed. Hij kwam wel heel dichtbij en een keer voelde ik vers warm kamelen kwijl in mijn nek. Hij was op zoek naar een lekker extra hapje die we natuurlijk bij ons hadden. Cor had nog verwoede pogingen gedaan om hem weg te jagen, maar een scheet van een van ons was de truc . Hij rende toen hard weer terug naar zijn vriendjes en hij had denk ik door dat we hem niets zouden geven. Dit zal een van de laatste keren zijn geweest van dit seizoen. Het begint overdag al lekker warm te worden.

In de voorjaarsvakantie vertrokken wij met ons kleintje van bijna 1 jaar naar Cor, Engelien en Babette voor een week vakantie. Beide dames waren al ziek bij vertrek, dus de eerste dag moesten we erg bijkomen. Gelukkig hadden we een heerlijke kamer, en waren we van alle gemakken voorzien. Toch fijn zo’n hotel. Priscilla en Hans, vrienden van Cor en Engelien, hadden te horen gekregen dat er die vrijdagmiddag een feest met locals zou zijn in het dorpje Al Jazirat Al Hamra, vlakbij Ras Al Khaimah. Het bleek te gaan om een feest vanwege de restauratie van een vissersdorp gemaakt van koraal. De oorspronkelijke stam was naar Abu Dabi vertrokken en die dag terug gekomen voor het grote feest. Al snel werden de mannen en de vrouwen van elkaar gescheiden. We keken onze ogen uit naar alle mooie gewaden van de dames, de hapjes die werden rondgebracht (alleen in het mannengedeelte) en de vele (voor ons onbegrijpelijke) rituelen en toespraken.

Engelien heeft er wat meer over geschreven in Openingsfeest Al Jazirat Al Hamra

Op zaterdag zijn we met Cor, Engelien, Babette, Priscilla en Hans naar de Hanging Gardens gegaan om in de bergen te wandelen. Voor het eerst met Aletta in de rugzak een berg beklimmen! Het werd een hele mooie tocht, met grillige steenformaties en geweldige uitzichten. Cor, Priscilla en Hans klommen nog iets verder naar een vleermuisgrot, terwijl de rest met de kids lekker onder een boom in de schaduw kon uitrusten. De hanging gardens zelf waren de tocht waard. Midden in de woestenij een groene strook tegen de bergwand, waar de vogels af en aan vlogen. Aan het eind van de tocht hebben we in de schaduw van een rotsblok geluncht. Daarna nog door naar een oase, waar Babette in het water sprong en Aletta even met haar voetjes in het water kon. Op de rit naar huis stak er een zandstorm op.

Zondag trokken we er voor het eerst alleen op uit. Een dagje de stad verkennen. Het uitzicht naar de stad was nogal grauw, vanwege de zandstorm die nog steeds over de stad raasde. Hoe kun je zo’n dag beter besteden dan in een shopping mall. In Dubai moet alles een maatje groter en luxer zijn, en daar voldeed de Mall of the Emirates ook aan. Met een ski-hal en een kinderparadijs. Fijn om een dagje in rond te dwalen. We zijn die dag ook nog even het palm-eiland opgereden en aan de rand van de Burj al Arab geweest. Misschien een idee voor Nederland? Een palmeiland in het IJsselmeer lijkt ons wel wat.

Op de maandag bezochten we de oude stad, met de Creek en vele Souks. Van Priscilla hadden we de tip gekregen om de metro te nemen. De metro van Dubai is in zeer korte tijd aangelegd en ziet er erg mooi uit. Er zijn drie klassen; normaal, vrouwen en kinderen en Gold. Bij Gold zit je voorin en heb je de heenweg een geweldig uitzicht van de stad door de voorruit. We namen die dag de metro van Rashidiya naar de Deira Fish Market. De vismarkt was bezaaid met vissen in allerlei vormen van groot tot klein. Ons kleintje kreeg genoeg aanspraak van de Indische marktlieden en werd al nagefloten. Na wat dwalen door de souks en een boottochtje over de Creek namen we rust in het oude gerestaureerde Bastakiya.

We wilden een dag naar Musandam in Oman gaan. Dit eilandengebied ligt in de straat van Hormuz, op maar veertig kilometer afstand van Iran. Het was erg fijn dat Engelien die dag met ons mee wilde gaan. Ze heeft de hele dag gereden en ook geregeld dat we op een boot konden. Een betere gids is er niet. Na een autorit van bijna 3 uur, inclusief korte stop aan de grens voor formaliteiten, kwamen we aan in Khasab. Voor weinig geld kun je van tevoren een plaats op een boot regelen voor een rondvaart van een halve dag of een hele dag. Bij ons in de boot waren onder andere vier jongens uit Oman in traditionele kleding. Musandam wordt ook wel het Noorwegen van het Midden Oosten genoemd, vanwege de rotsachtige kust met fjorden. Gedurende de tocht kregen we af en toe een bezoekje van dolfijnen. Voor het kleine eilandje Telegraph Island gingen we voor korte tijd voor anker. Bas dook het glasheldere water in om een kwartiertje rond te dobberen. De dames vermaakten zich ondertussen op de boot. Toen we van de boot af waren reed Engelien door de bergen naar boven. Een hele mooie tocht. De imposante kale rotsen waren elke bocht weer anders. Een woest en desolaat landschap.

De dag erna was een rustdag. We bezochten de Dubai Mall shopping mall. Hierbij verbleekte de Mall of the Emirates. De mall is nog maar twee jaar oud en naar eigen zeggen de grootste ter wereld. Middenin de mall staat een aquarium. Een lange tunnel waar je omgeven bent door vissen. Daarbij hoort ook een kleine dierentuin, waar we een bezoekje aan brachten. Die was niet heel groot, maar de aquaria en verblijven voor de dieren waren mooi vormgegeven en sfeervol uitgelicht. Aan een van de zijkanten is er een waterval van minstens 8 meter hoog en tientallen meters breed. Natuurlijk mag een bezoek aan de Burj Khalifa niet ontbreken. Gelukkig hadden we al enige tijd van tevoren gereserveerd. Wat een uitzicht! Een kleine dame in ons gezelschap vond dat een gepast moment om haar broekje vol te poepen. Die avond hebben we samen met Cor en Engelien heerlijk gegeten in een Syrisch restaurant bij het water. Fijn dat er een oppas was .

De laatste dag gingen we terug naar de Creek. Weer terug naar Bastakiya voor een relaxte lunch om in alle rust een boekje te lezen en de afgelopen week op ons in te laten werken. Daarna rondgedwaald in de oude stad. In het gedeelte rond Baniyas square vielen ons de Russische reclames op. We werden zelfs aangesproken in het Russisch. We kregen de indruk dat hier soms duistere zaken worden gedaan. De volgende ochtend vertrokken we weer naar Nederland. Heel erg bedankt Cor en Engelien voor jullie gastvrijheid en het lieve kaartje bij thuiskomst. Het was een geweldige week!

Leestip:
Als je naar Dubai gaat is het boek City of Gold van Jim Krane een aanrader. Het leest als een trein en geeft je een goed inzicht in hoe dat kleine parelvissersdorpje kon uitgroeien tot super kapitalistische smeltkroes. Waarbij ook de schaduwkanten van Dubai aan de orde komen.

Laatst kwam Priscilla helemaal enthousiast terug van een uitstapje. Ze vertelde dat niet ver bij ons vandaag een uilen familie leeft. Ze leven in een stukje woestijn, waar ook rotsen zijn en wat bomen. Het was een grote mama uil, met drie kleintjes. Ze heeft me snel het plekje laten zien en wat was het mooi . In het Engels heten ze “Pharaoh Eagle Owl”, heb nog niet de Nederlandse naam kunnen vinden. Een volwassen uil kan wel tot 50cm lang zijn en als ze vliegen zijn ze echt indrukwekkend groot. De 3 kleintjes speelden een beetje verstoppertje en waren erg lastig om ze überhaupt op een foto te krijgen, laat staan scherp . Gelukkig werkte de moeder wel een beetje mee en liet ze zich fotograferen vanuit een hoge veilige boom. De kleintjes kunnen al wel vliegen, maar nog niet zo lang. De moeder verplaatste zich van boom naar boom en zo kon ze ons goed in de gaten houden en ook haar 3 kindertjes, die veilig hoog in een rotswand zaten.