Kamperen en wandelen

Cor heeft samen met Hans nu helemaal het wandelen in de bergen en wadi’s ontdekt. Op de valreep nog net 2 weekenden kunnen kamperen in April, het wordt namelijk al redelijk warm en dan mooi kunnen combineren met wandelen. Het eerste weekend zijn Hans en Cor gaan wandelen iets van 10km, Priscilla is foto’s gaan maken van insecten en ik ben samen met Babette een klein stukje gaan wandelen. Het is best warm al, en dan hebben Babette en ik er in elk geval niet heel veel zin in. In de winter zou ze prima een flinke wandeling kunnen maken van 5-10km op haar tempo, als de temperatuur maar aangenaam is. We hadden weer een hele mooie kampeerplek gevonden, helemaal aan het einde van een wadi en wij waren de enigen. De wandelpaden zijn duidelijk zichtbaar en zijn eigenlijk mountainbike routes. Bij het uitzoeken van de kampeerplek werden we begroet door een paar kamelen. Het is nu zo warm, dat we alleen in de binnentent slapen en ‘s nachts mooi naar de sterren kunnen kijken.

De mannen vertrekken, en het paadje kan je goed zien.

Na de wandeling zijn we heerlijk gaan ontbijten. Lekker broodjes met een gebakken ei en spek.  

Het weekend erna zijn we naar een ander deel van de bergen gegaan, waar we een paar weken eerder in de regen hadden gereden. Toen hadden we voor ons een nieuwe wadi ontdekt en zijn hier in de buurt gaan zoeken naar een mooi plekje. En wederom weer gevonden. Heel mooi aan het begin van een kloof de tent op gezet, de eethoek in een mooi schaduw plekje kunnen neerzetten. Bij aankomst zagen we ezeltjes zwaar bepakt de kloof inlopen. Cor en Hans zijn ze gaan volgen, en de ezels wisten precies waar ze heen moesten. Hoog boven in de bergen ligt een dorpje die je alleen te voet kunt bereiken. De ezels brengen zo proviand naar boven voor de geiten en de herder die in het oude dorpje woont.

Na al die jaren voelt het kamperen nog steeds bijzonder en genieten we van het uitzicht uit de tent. Babette geniet er ook nog steeds van en we hopen dat we in de volgende winter een vriendinnetje mee kunnen nemen. We zitten zo afgelegen dat we het nog niet hebben aangedurfd, je kan namelijk als ze heimwee hebben ze niet even naar huis brengen.

De volgende ochtend vroeg zijn Cor en Hans op pad gegaan. Weer het pad van de ezels gevolgd tot het dorp en weer terug. Ze waren ruim 4 uur onderweg en hebben iets van 15km gewandeld. Deze route had een flink hoogte verschil. Priscilla, Babette en ik zijn in het kamp gebleven, hebben rustig de tent ingepakt en hebben lekker zitten lezen en rummikub gespeeld.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *