Voorlopig mijn laatste trip naar Afghanistan

Vorige week weer 3 dagen naar Kandahar geweest. Het was een zeer waardevolle en gezellige trip.  Aangezien ik per 1 april officieel met mijn nieuwe baan ga starten en mijn opvolger bij Retail al bekend is, zijn we met zijn tweetjes naar Afghanistan gegaan om 2 van onze winkels te bezoeken. Laarni werkt al ruim 4 jaar bij ons en heeft zelf ook 2 jaar in Kabul gewerkt, zij is dus een prima opvolger. Ze heeft reeds een netwerk binnen ons bedrijf, heeft door haar achtergrond een heel goed idee tegen welke praktische problemen onze collega’s in landen als Afghanistan tegen aanlopen en ze is een Filipino. Aangezien een groot deel van ons personeel in de winkels Filipijns is, maakt dit de communicatie wel gemakkelijk. Gelukkig heb ik toch nog redelijk wat Tagalog meegekregen van mijn moeder en kan ik delen van gesprekken een beetje volgen, dit maakt het contact voor mij met de Filipijns collega’s een stuk eenvoudiger. Doel van de trip was om Laarni te introduceren in Retail en de General Managers van onze 2 merken te ontmoeten.

Woensdag vroeg met DFS naar Kandahar gevlogen en vertrokken vanaf Terminal 2 in Dubai. Ik noem dit zelf altijd de ‘gekke’ terminal, aangezien hier zo’n beetje alle rare bestemmingen uit de regio aangevlogen worden vanaf deze terminal. De vlucht zelf is niet goedkoop en kost USD 1000 voor een retour. Maar ja, dit is de enige optie die we hebben om er te komen. Naar Kabul kunnen we helaas al een half niet, omdat alle visa aanvragen voor ons afgewezen worden. De Afghaanse overheid geeft wel visa’s af, maar niet meer aan ons. Er is een grote discussie gaande, omdat ons bedrijf weigert een extra ‘fee’ te betalen en omdat de Afghaanse overheid vindt dat contractors in het algemeen te weinig Afghaanse mensen in dienst nemen. Wij zitten zelf een beetje vast, omdat onze klanten juist van ons eisen dat wij geen of weinig Afghanen in dienst hebben. Je kan je denk ik wel voorstellen dat de amerikanen het niet heel erg prettig zouden vinden als Afghanen hun vliegtuigen met brandstof vullen.

Samen met Laarni langs onze winkels gegaan en bijgepraat met collega’s om een goed beeld te krijgen van de laatste stand van zaken van operationele problemen. Verder winkels van onze concurrenten bekeken en beiden fink wezen shoppen :), raar maar waar, sommige producten zijn daar makkelijker verkrijgbaar. Ik heb met name een paar souvenirtjes meegenomen als herinnering, o.a. 2 grote handdoeken van de ISAF missie in het algemeen en eentje van Kamp Holland in Dehrawud, met de oranje leeuw. Laarni heeft een aantal kledingstukken gekocht. Weer heerlijk geslapen in ‘ons’ eigen hotel en vrijdagochtend weer naar Dubai gevlogen.

Ten opzichte van een half jaar geleden zijn de beveiligingsmaatregelen strenger geworden op het vliegveld. Tijdens mijn laatste bezoek in Juli was er nog een zelfmoordaanslag bij een van de toegangspoorten en de afgelopen maanden af en toe nog steeds kleine incidenten. Dit heeft ervoor gezorgd dat bijvoorbeeld bij alle fancy telefoons de simkaart geblokkeerd wordt en je alleen kunt bellen met de meest simpele telefoons die er bestaan, omdat je geen foto’s mag maken, hiervoor heb je nu een speciale badge nodig. Laarni en ik mochten bijvoorbeeld ook niet zelfstandig met onze bezoekers id van het hotel naar de Defac (dining facility) lopen, ten allen tijde moesten wij een escort hebben.

Ik vermoed dat dit voorlopig mijn laatste bezoek aan Afghanistan zal zijn, aangezien ik voor mijn nieuwe functie niet noodzakelijkerwijs die kant op moet voor het werk. Mijn bezoekjes zijn zeker een waardevolle en bijzondere ervaring geweest en die neemt niemand meer van mij af :).

Zie voor verslagen van vorige bezoekjes:

Werkbezoek Afghanistan

Explosief Werkbezoek

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *