Frankrijk (1)

Dudelange – Luneville: 157km

Luneville – Charmes: 38km

Charmes – Jallerange: 180km

Jallerange – Meribel: 84km

Meribel – Pont de Cheruy: 145km

Met Noord-Frankrijk voor de boeg, hoopte ik dat de regen uit zou blijven. Mijn beeld van het Noorden van Frankrijk was dat het een vrij uitgestorven en deprimerende boel was, de regen zou dat alleen maar erger maken. Daarom wilde ik ook een flinke etappe rijden om er snel doorheen te zijn.

In werkelijkheid viel het reuze mee. De regen bleef gelukkig uit en hoewel Frankrijk je ontvangt met een enorme kerncentrale, was de rest van het Noorden eerlijk gezegd best mooi. Ontzettend rustige wegen – waar opeens een hert vlak voor me de weg overstak – en kleine boerendorpje waar inderdaad weinig te beleven valt, maar de rust heeft ook wel wat. En als je dan als eenzame fietser in zo’n dorp je broodjes gaat smeren in een bloemenperkje langs de kant van de weg, ben je meteen de topattractie van de dag, en zie je de mensen vanachter hun ramen naar je loeren.

DSC00632

De koeltorens van de kerncentrale in Noord-Frankrijk

Ik begin inmiddels wat te wennen aan de gemiddelde snelheid die ik rijd. Die ligt zo tussen de 18 en 22 km/u. In het begin viel me dat zwaar tegen, omdat ik een lichtgewicht racefiets gewend ben waar ik toch een stukkie sneller op vooruit kom.

DSC00637

Zo ongeveer het enige verkeer dat je onderweg tegenkomt in Noord-Frankrijk

Na Luneville heb ik een rustdagje genomen. Op de markt een cheapy horloge gekocht, want ik kan toch niet zonder horloge, zeker niet omdat het al vrij vroeg donker wordt en ik in de gaten wil houden hoeveel uur ik nog met daglicht kan fietsen. Daarna ben ik een klein stukje gaan fietsen naar Charmes, een plaatsje verderop, waar ik in een herbergje de nacht heb doorgebracht, na in de lokale kroeg een paar goudgele vrienden naar binnen gegoten te hebben. Daar begon de barvrouw – een veel te oude en verlopen vrouw in een rood leren pak – in het duits tegen me aan te praten toen ze doorhad dat ik uit Nederland kwam: franse logica…

Die kroegen hier lijken soms wel op zwakzinnige opvang. Meestal zit het vol met trieste figuren die er niet al te snugger uitzien en die half dronken met de drank in de hand wat lopen te brullen.

3 November doe ik een monsteretappe van 180km.

Onderweg kom ik veel jagers tegen en overal hangen waarschuwingsborden. Gelukkig heb ik een fel geel hesje aan, dus ik verwacht niet dat ze mij voor een hert op een fiets aan zien. Opeens rent een jachthond achter me aan, hij weet niet goed wat ie moet doen. Wat doen die jagers als hij gaat blaffen? Blaffen zij er dan op los met hun jachtgeweren? Gelukkig laat Bruno me snel met rust. (W)oef!

Ik moet vandaag weer verder doorfietsen dan gepland, aangezien de camping en de 2 hotelletjes die ik in Marnay op de kaart had gezien allemaal dicht zijn. In een zaaltje in Marnay is er een ouderwets feestje bezig, compleet met zingende keyboardspeler en stijldansende boertjes en boerinnetjes. Daar tipt iemand mij een Chambre d’Hotes in Jallerange. Dat is 10km verderop en het is al donker, dus met de petzel op mijn hoofd om de kaart op het stuur te kunnen lezen, rijd ik het laatste stuk naar de Franse vorm van een Bed & Breakfast. Als ik daar aanbel doet de heer des huizens open en twijfelt of ie bevestigend kan antwoorden op mijn vraag of er nog een slaapplek is. Maar dan komt zijn vrouw naar de deur en die zegt resoluut: “Natuurlijk!”

Wel duidelijk wie de broek thuis aan heeft daar…

Ik blijk, zoals ik al verwachtte, de enige gast te zijn.

DSC00660

Chambre d’Hotes in Jallerange

DSC00653

In het weekend kom je af en toe wat wielrenners tegen

De Jura komt eraan. Ik ga hier niet dwars doorheen, maar neem een beetje de westkant. Betekent wel dat de heuvels zullen toenemen. Hier begint ook de wijnstreek. Heuvels vol wijnstronken die winterklaar gemaakt worden. Onderweg kom ik heel wat wijnboertjes tegen die vriendelijk lachen, zwaaien en bon jour zeggen. En een bon jour is het! Het zonnetje straalt aan de strak blauwe hemel en er staat geen zuchtje wind. Ik maak er genietdagje van en in Poligny neem ik uitgebreid de tijd voor een warme lunch: couch couch met kip in wijnsaus. Een beetje aparte combi, maar erg lekker. Overmoedig neem ik op het terras plaats, maar na een kwartiertje verkas ik toch naar binnen.

DSC00670

Een kwartiertje op het terras

Na de lunch is het parcours best pittig. En na 84 kilometer zie ik midden in het mooie landschap van de Jura een bordje voor een Chambre d’Hotes. Dit is me gisteren zo goed bevallen, dat ik besluit om er weer gebruik van te maken en daar heb ik geen spijt van. Ik zit in een 3 persoonskamer met eigen badkamer en een eenvoudige keuken waar ik wat hartige broodjes opwarm en als dessert 4 Danone creme brulee toetjes neem.

FIETS1_resize

Zon en bergen in de Jura

DSC00684Daniel en Janine Omer van de Chambre d’Hotes www.chambredupetitbois.com

De volgende ochtend is de zon verdwenen en is het lichtjes gaan regenen. Met de regenjas en de rainlegs aan (bedekken alleen de bovenbenen en de knieeen, verder lekker luchtig en een aanrader voor de liefhebbers van fietsen in de regen) trek ik verder door de Jura. De omgeving doet me wat aan de schilderijen van Bob Ross denken: “een heuveltje hier, daar een waterpartijtje, wat boompjes, en daar nog zo’n lief blij boompje,…”

Een echte Bob Ross

DSC00692

Het Bob Ross landschap in het echt

6 November begint wederom met regen, maar de Jura en de rivier de Ain waar ik langs fiets, blijven zo ontzettend mooi dat ik er toch van kan genieten.

Om half twee in de middag rijd ik langs een paar gebouwtjes waar ik in een ooghoek een bordje met een menu achter een raam zie staan. Ik heb behoorlijke trek dus ik draai om en stap een vaag tentje binnen. In Frankrijk kan je voor weinig geld uitgebreid lunchen. Een 3 gangen menu met een karaf wijn en water voor een eurootje of 10 is niet gek dacht ik zo.

Ook hier is zo’n menu te verkrijgen, en na een tijdje daar te zitten vermoed ik dat eten niet het enige is wat daar te verkrijgen is. Als ik een van de barmannen iets door de telefoon hoor brabbelen wat klinkt als “bordelle, ce soir…” en er tijdens mijn hoofdgerecht een vrachtwagenchauffeur binnenkomt die ergens via een zijdeurtje naar boven verdwijnt, is dat genoeg voor mij om mijn conclusie te trekken: het restaurant / cafe is maar bijzaak. Dat geeft het eten toch een vreemd bijsmaakje, bah, snel dooreten en weer verder fietsen.

Vanaf Granges gaat de route voornamelijk naar beneden en de laatste 50km zijn behoorlijk plat en een stuk minder mooi dan de eerste 90km van vandaag. Veel meer verkeer op de weg en geen oude dorpjes meer, maar veel meer nieuwbouw.

In Pont de Cheruy overnacht ik in een herbergje waar -’s avonds de Champions League wedstrijd FC Porto vs Marseille opstaat. De barman – afkomstig uit Portugal en een fan van Porto – wordt wat belachelijk gemaakt door z’n Franse vrienden, maar uiteindelijk wint Porto met 2-1 en kan hij met een brede glimlach voor zijn maten nog een biertje tappen.

DSC00691

Dikke mist in de Jura

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *