Frankrijk (2)

Pont de Cheruy – Bourg de Peages: 127km

Bourg de Peages – Orange: 150km

Orange – Rians: 128km

Rians – Frejus: 131km

In de ochtend van 7 november zit ik niet lekker op de fiets. Ik heb niet zo veel zin, de omgeving is niet bijzonder en ik heb het koud. Bovendien rijd ik 2 keer verkeerd.

Voor het eerst deze tocht ben ik bergop uit het zadel moeten gaan en met de tong uit de mond naar boven moeten rijden op een mini verzetje. Dat helpt wel om en beetje warm te draaien. Vanaf Thodure is het landschap weer adembenemend mooi, en krijg ik er zo waar weer lol in. Als beloning maakt de laagstaande zon aan het einde van de dag het nog eens extra mooi.

DSC00708

Fruitbomen in het herfstzonlicht

Ik ben al redelijk zuidelijk en vlak bij Valence, in Bourg de Peages, neem ik een Formule 1 hotelletje waar ik 2 nachten blijf.

DSC00700

In de buurt van Grenoble, nog een paar dagen tot Zuid-Frankrijk

8 November neem ik een rustdag. Gisteravond ben ik tijdens het kijken naar een voetbalwedstrijd in slaap gevallen, dus ik ben wel toe aan even niet fietsen – op een paar kilometer naar Bourg de Peages en Romans sur Isere na. Daar breng ik de dag door met koffiedrinken, croissantjes eten, krantlezen, een frans 3 gangen lunch, en koop ik 2 kaarten om mijn verdere route naar Zuid-Frankrijk te plannen. Ik wil naar Frejus en zal binnenkort de Groene Weg naar de Middellandse Zee verlaten, want die buigt te ver naar het westen af.

DSC00711

Op de brug tussen Romans sur Isere en Bourg de Peages

De benen voelen erg slap als ik na de rustdag weer op de fiets stap en het kost me veel tijd en omrijden om weer op de goede route te komen. Dat doet mijn niet al te beste humeur deze ochtend geen goed. Ook de harde wind mee kan hier geen verandering in brengen. Het blijft aanvoelen alsof ik niet vooruit te branden ben.

Michael Boogerd heeft wel eens tijdens de Tour de France gezegd dat hij een hekel had aan rustdagen, omdat hij dan uit zijn ritme raakte. Nou wil niet zeggen dat ik een hekel heb aan een rustdag, maar ik kan me het gevoel van Boogerd wel voorstellen.

Vandaag staat o.a. de Pas de Lauzun op het programma, waar een klim van ruim 7 kilometer bij hoort. Hier kan ik weer een beetje een ritme vinden en krijg ik weer oog voor de omgeving. Je kan zien dat je het Zuiden inrijdt, want er staan hier van die typische Middellandse Zee boompjes en het is hier nog behoorlijk groen.

De cypressen moeten vandaag diep buigen onder de keiharde NW wind. Gunstig voor mij, alleen blaast deze wind wel steenkoude lucht naar het zuiden.

DSC00716

Pas du Lauzun. Slechts 504 meter hoog, maar behoorlijk pittig.

DSC00722

Boven op een berg. Geen strategische plek om met deze wind je boterhammen te smeren, maar er lag zo’n lekkere zachte baal hooi…

Vandaag passeer ik ook de Mont Ventoux. Wat blijft dat een indrukwekkende berg. Zo ontzettend veel hoger dan alle andere bergen in de omgeving. Met de wijngaarden van de Cote du Rhone om me heen en de kale berg links van me, stop ik regelmatig om een foto te schieten en terug te denken aan 2006. Toen ben ik die berg 3x op een dag omhoog gereden. Ik vond dat een van de gezelligste, mooiste en ook zwaarste fietsuitstapjes die ik tot nu toe gedaan heb. De fietsmaten die toen mee waren stuur ik dan ook meteen een MMS-je.

DSC00745

Het voorbijrijden van de Mont Ventoux voelde als de eerste echte mijlpaal van deze fietstocht

Ik rijd vandaag niet naar Carpentras, maar ga naar Orange. Dat betekent wat minder klimwerk in het laatste deel van vandaag.

DSC00738

Orange by night

10 November. Ik ga dwars door de Provence naar Rians. Deze etappe komt met stip op nummer 1 binnen. Wat is de Provence waanzinning mooi. Met de Mistral in de rug, wat harde wind, koude lucht en strak blauwe hemel betekent, rijd ik naar Carpentras over een vlakke weg. Ondanks dat het een drukke weg is, gaat dat als een dolle. Verder neem ik alleen maar kleine wegen door de bergen en kom zo door de meest prachtige dorpjes, waarvan ik Gordes, gebouwd tegen een bergwand, de absolute topper vind.

DSC00754

Gordes

Onderweg schuif ik een flinke pizza naar binnen. Het valt me op dat je hier bijna op iedere hoek van de straat pizza’s kunt kopen en er ook veel rijdende pizza-kramen zijn. Wel handig, want een pizza smaakt altijd wel.

In Rians aangekomen, ga ik op zoek naar een Chambre d’Hotes. Die is er wel, maar is mij met EUR 75,- veel te duur. Gelukkig is er een eenvoudig hotel in de buurt, waar ik een uitgebreide maaltijd neem met wat rose, voordat ik mijn mandje in kruip.

DSC00769

Onderweg zijn talloze plekken waar je wijn en olijfolie kunt krijgen

11 november, het is zo ver! De laatste etappe voor de Cote d’Azur is vandaag. De wind blaast me iets minder hard vooruit dan gisteren, maar de temperatuur is daarentegen een stuk aangenamer. Ik kon zo waar voor het eerst met korte mouwen op de fiets. Onderweg kom ik de tweede vakantiefietser tegen. Weer iemand uit Parijs die naar Sardinië fietst om daar een rondje over het eiland te fietsen. Na even samen een stuk te hebben gefietst, ga ik weer mijn eigen tempo rijden. Deze kerel reed nog geen 10km/u. Op die manier haal ik de kust vandaag natuurlijk nooit. Dit is ook een van de redenen waarom ik in mijn eentje wil fietsen. Geen rekening hoeven houden met anderen. Geen gezeur dat ik te langzaam ga of de ander te snel. Gewoon lekker eigen tempo, en als het niet lekker gaat ben je zelf de enige op wie je kan zeuren.

Ik heb voor vandaag allerlei kleine paadjes uitgestippeld, en soms weet ik niet meer of ik wel goed rijd, maar gelukkig kruist een klein paadje meestal wel een grotere weg waar af en toe een auto voorbij komt. Met wat rondvragen weet je dan weer hoe je verder moet.

Het duurt me wel iets te lang voordat ik de Middellandse Zee zie. Ik had verwacht dat ik ergens boven op een berg wel uitzicht zou hebben op de kust, maar niets is minder waar. Ik zie alleen maar meer bomen, heuvels en bergen. Pas als ik door de bebouwde kom van Frejus gereden ben, kan ik de eerste glimp van het azur blauw opvangen. Meteen het strand opgereden en de tweede mijlpaal vast laten leggen door een paar voorbijgangers.

DSC00781

Het eerste doel is bereikt: de Middellandse Zee!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *