UAE & Oman

Dubai – Khorfakan: 179km

Khorfakan – Shinas: 81km

Shinas – al Khabourah: 126km

al Khabourah – as Sawadi: 81 km

as Sawadi – al Rustaq – as Sawadi: 147km

as Sawadi – Muscat: 110km

Muscat – Nizwa: 161km

Nizwa – Ibri: 145km

Ibri – Al Ain: 145km

Nog wat losse kilometertjes tijdens rustdagen: 170km

Na 3600 kilometer te hebben gefietst van Utrecht naar Athene, in vaak koud en regenachtig weer, ben ik wel toe aan wat anders. In Athene stap ik op het vliegtuig richting Dubai. Zonder problemen kan de fiets mee. Op het vliegveld van Dubai word ik door de douane aangehouden. Ze willen dat vreemde grote kartonnen pakket door een scanner halen, maar met geen mogelijkheid past die ingepakte fiets in dat apparaat. Een paar extra mannetjes worden erbij gehaald, en als ik ze uitleg dat ik mijn fiets heb meegenomen om in de UAE en Oman te gaan fietsen, kijken ze me wat ongelovig aan en verklaren ze me voor gek. Nadat ze me wat uitgelachen hebben, mag ik verder.

In Dubai ga ik eerst de feestdagen vieren met Engelien, die ik voor het laatst een maand gelden in Rome heb gezien. Na de nieuwjaarsduik stap ik weer op de fiets om 2 weken te gaan genieten van fietsen in mooi winterweer.

DSC01400

Allereerst ga ik naar het noorden, richting Ras al Khaimah, waar ik de oversteek door de woestijn naar de oostkust bij Dibba maak. Eenmaal uit Dubai valt het reuze mee met de drukte van het verkeer. Regelmatig moet ik over de snelweg fietsen, maar gelukkig is er bijna altijd een relatief veilige vluchtstrook en met de wind uit het zuiden vlieg ik over de strak geasfalteerde wegen.

DSC01447

Het valt me op dat er veel vrachtwagens op deze weg rijden, allemaal volgeladen met rotsblokken. Waarschijnlijk bestemd voor de bouw van alle kunstmatige stukken land voor de kust van Dubai. Langs de kant van de weg zie ik meerdere gestrande vrachtwagens, die door klapbanden of verkeerde belading zijn gekanteld en van de weg zijn geraakt. Gelukkig wordt ik niet geschept door een vrachtwagen, hoewel ze soms gevaarlijk dicht langs komen rijden.

Van Dibba leidt de route naar het zuiden. Onderweg wordt er veel naar me getoeterd, gaan er heel wat duimen de lucht in en krijg ik veel aanmoedigingen toegeschreeuwd. Sommigen hangen zelfs uit het raam met hun camera om het plaatje van de zwaar bepakte fietser vast te leggen. Dat is wel even wat anders dan in Italië, waar ook veel op de claxon gedrukt werd, maar dit meer uit frustratie dat ze me niet snel genoeg konden passeren.

Als ik de grens met Oman bereik, wordt ik door de grenswacht uitgenodigd om koffie met hen te drinken en moet ik voor de foto poseren. Als ik vraag of ik ook foto’s mag maken, wordt er negatief geantwoord: “No pictures at the border. I work at the border, so I can take pictures, other people not allowed.” Jammer, maar ik had al verwacht dat het niet zou mogen.

De eerste plaats die ik aandoe in Oman is Shinas, waar ik op zoek ga naar een slaapplaats. Ik wil het liefst in mijn tentje op het strand slapen. Als ik bij de kustwacht vraag of zij een goede plek weten, worden er eerst koffie en dadels gehaald. De officier wordt gebeld en hij wijst een plek op het strand aan waar ik mijn tent op kan zetten. Vlak ernaast is het kantoortje van de kustwacht. “Now you have bodyguards 24 hours a day,” zegt hij terwijl hij naar het kantoortje wijst.

OMANUAE1_resize

2 van mijn vele vrienden van de kustwacht, met wie ik ‘s avonds nog de wedstrijd Inter – Ajax op het Dubai tournament heb gekeken.

Hij rijdt me ook nog met een paar collega’s naar een pinautomaat, en komt me later van een terrasje ophalen om me een douche aan te bieden in het officiersverblijf.  Echt onzettend vriendelijk en de volgende dag hoor ik dat er wat mensen langs waren geweest bij de kustwacht om te vragen of ik soms een belangrijk persoon was, omdat ik zo rondgereden en opgehaald werd.

DSC01408

Het slapen op het strand is overigens niet altijd even leuk. Als je dicht bij een dorp zit, is de kans groot dat er in de avond en nacht auto’s over het strand rijden. Lig je net in je tentje, schijnen er opeens 2 koplampen hun groot licht op je tent. Of erger nog, ze hebben helemaal geen licht aan en dan hoor je ze langs je tent over het strand crossen.

De weg van Shinas naar Muscat is lang. Lang en recht. En eigenlijk best saai als je niet af en toe de hoofdweg verlaat en een stukje de kust volgt. Je komt dan door oude vissersdorpjes en rijdt door plantages vol dadelpalmen. Nadeel is alleen dat de weg langs de kust er zo maar mee op kan houden, en je weer een stuk terug moet fietsen om je route te kunnen vervolgen. Overal langs de kant van de weg zie je mannen op een kleed met elkaar praten en koffiedrinken. Er wordt regelmatig naar me geroepen en gebaard dat ik erbij moet komen zitten, en af en toe doe ik dat ook, maar als ik op alle uitnodigingen in ga dan zit ik meer op de grond dan op mijn fiets.

Onderweg stopt er opeens een vrachtwagen naast me en stapt er een Sloveen uit die even een praatje wilt maken. Hij is zelf bezig met een tocht in zijn speciaal voor deze expeditie gebouwde truck, die leidt van Slovenië naar Zuid Afrika. Ik stel voor om 10 kilometer verderop, waar een stadje is, even af te spreken en samen een drankje te doen. Zo gezegd zo gedaan en een halfuurtje later wisselen we wat ervaringen uit.

DSC01416

Ik maak ook nog een uitstapje het Hajar gebergte in om het fort van al Rustaq te bezoeken. De weg er naartoe is zo druk en er is geen vluchtstrook, dat ik besluit via een wadi terug te fietsen.

DSC01469

Om bij de wadi te komen moet ik eerst een stuk over een rustige geasfalteerde weg, en ja hoor, net als op de rustige wegen in Italië krijg ik weer kushandjes toegeblazen door een kerel in een auto.. Best bizar om te zien dat een moslim in traditionele kledij zich een beetje loopt op te geilen op een fietser in een land waar homosexualiteit bij wet verboden is. Hij blijft een hele tijd achter en naast me rijden en als ik langs een overheidsgebouwtje rijd, stop ik om hem voorbij te laten rijden. Ik heb geen zin om die kerel nog langer achter me aan te hebben. Als hij uit het zicht is rijd ik weer door, en ga de wadi (een opgedroogde rivierbedding) in. Erg mooi, maar je wordt wel flink door elkaar geschud en het zitvlak wordt er niet echt gelukkig van.

DSC01479

Het fort van Al Rustaq.

DSC01507

Op de fiets door de wadi. Gelukkig had ik mijn bagage niet meegenomen tijdens dit uitstapje.

Na een paar dagen Muscat, waar Engelien me nog even is op komen zoeken, verlaat ik de kust en ga het binnenland in – The Interior zoals het hier genoemd wordt. Wat een rust en wat weinig dorpen zijn er onderweg. Dat betekent dat ik nu goed mijn watervoorraad in de gaten moet houden, want ook al is het maar een graadje of 25, ik verslind heel wat litertjes vocht op een dag. Vaak bieden de benzinestations uitkomst, hoewel er soms 60 kilometer of meer tussen de stations kan zitten, en daar doe ik op de fiets toch al gauw zo’n 3 uur over.

 

DSC01566

Omanoil: de beste pompstations in Oman, waar ze goede koude sportdrank en water verkopen.

De omgeving is adembenemend mooi. De weg gaat door de scheiding tussen het Westelijk en Oostelijk deel van het Hajar gebergte en gaat langs wadi’s en oases. Onderweg doe ik Nizwa en Ibri aan, voordat ik naar Al Ain ga – wat later op de dag de laatste etappe zal blijken.

DSC01568

De souk van Nizwa.

Deze etappe deed me weer denken aan de rit door Griekenland, waar ik 5 dagen non-stop regen heb gehad. Ik wist natuurlijk dat het regenseizoen hier aangebroken was, maar stiekem reken je er niet op dat het ook echt gaat regenen. Fout dus! De hele dag regen en wind tegen gehad. Gelukkig komt er na bijna 100 kilometer ploeteren, een pick up truck mijn kant opgereden en wordt mij een lift naar Al Ain aangeboden door een Omani die daar voor zijn werk moet zijn. Als ik verneem dat het in Dubai al een paar dagen regent, het regenfront mijn kant opkomt en Engelien aanbiedt om mij op te komen halen in Al Ain, neem ik het aanbod maar al te graag aan. En zo komt er een einde aan een paar maanden en bijna 5000 kilometer op de fiets door Europa, de Emiraten en Oman. Een geweldige ervaring!

DSC01598

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.