Tour de Fromage

Na bijna 10 maanden niet op de fiets gezeten te hebben, begon het langzaam toch weer te kriebelen en besloot ik het stof van mijn Scott af te poetsen en mijn ketting weer te smeren. De voornaamste reden om weer te gaan trainen was, naast de kilo’s die zich her en der aan mijn lichaam hadden vastgeklampt, het vooruitzicht om begin juni 4 dagen in de Zwitserse Alpen te gaan fietsen met m’n fietsmaten Hans en Sander. Hans had geregeld dat we met een groep van 30 Duitsers mee konden op de Tour de Fromage. Een rit die – de naam zegt doet het al vermoeden – een aantal dorpen aan zou doen die bekend staan om hun kazen zoals bijvoorbeeld Gruyère. Vraag me niet naar nog een voorbeeld, want ik was niet zo geïnteresseerd in de kazen, maar meer inde Alpen passen die we over zouden rijden: De Grimsel, Furka, Grosse Scheideck etc.

De training startte ergens begin maart en ik vloog er meteen flink in. Knallen op de fiets, jezelf het snot voor de ogen rijden, aan het elastiek hangen en zoals Robert Gesink laatst zo treffend zei: “als een oud wijf in een rolstoel de berg afgaan”. Ik kan dus echt niet afdalen en bij het horen van Gesink’s uitspraak, voelde ik mij dan ook enigszins aangesproken. Wanneer had hij mij de Jebel Hafeet af zien gaan? Maar goed, ik begon dus weer fanatiek te rijden en schreef me weer in bij Fitness First voor de spinning lessen en extra krachttraining. Ik denk dat ik nog niet eerder zo veel getraind heb als toen, en met de nodige ritjes in de omgeving van Hatta en de beklimmingen van de Jebel Hafeet, kwam de vorm weer een beetje terug. Maar toen ging mijn knie weer opspelen. Een oude blessure, waardoor ik jaren geleden een keer de Marmotte aan mij voorbij heb moeten laten gaan. Ik had nog maar 2 weken tot de Tour de Fromage, en niet mee gaan was voor mij dit keer geen optie. Snel naar de orthopeed, een Nederlander die zelf ook fietst en zich dus in kan leven in mijn situatie. Na duidelijk gemaakt te hebben dat ik per se naar Zwitserland wilde, kreeg ik RUST voor geschreven en “voor het geval dat” een aantal stevige pijnstillers. Ook kreeg ik de geruststelling dat ik m’n knie niet kapot kon rijden, ook al zou het flink pijn kunnen doen. RUST…. tja ik moet hier toch wel bekennen dat ik niet volledige rust heb genomen en gewoon door ben gegaan in de gym met krachttraining en de conditie op peil heb gehouden op de cross trainer – wel de knie iets minder belast, maar helemaal volledige rust lukte me toch echt niet…

En toen was het zo ver: Le Tour! Fiets mee naar München – waar het regende – en daar zijn we aangehaakt bij Die 30 Deutscher. Vanuit München door naar Zwitserland – waar het ook regende. Toen we onze startplaats – waar het nog steeds regende – bereikt hadden, besloten we nog iets door te rijden in de hoop dat de regen wat minder zou worden. Gelukkig werd het ook iets minder, maar van droog weer was echter geen sprake. Toch maar op de fiets gekropen voor de eerste etappe. Sander, Hans en ik waren benieuwd naar het niveau van de renners, we waren hier niet heen gegaan om achteraan bungelen. We hadden ons al ongerust gemaakt dat we er afgereden zouden worden, omdat we in Dubai niet echt goed konden trainen voor de bergen. Na de eerste kilometers kwam de eerste klim en al snel bleek dat we ons voor niks druk gemaakt hadden. We konden prima mee met de mannen vooraan. Dat gaf de burger moed 🙂

De volgende ochtend was het weer volledig omgeslagen en hadden we prachtig zomer weer. De groep werd opgesplitst in een snelle (die de volledige route met alle passen zou rijden) en een wat langzamere groep die hier en daar een pas over zou slaan. Uiteindelijk bestond de snelle groep uit 5 man en samen met Hans, Sander, Basti en Alard hebben we een paar dagen door het imposante Alpen gebergte gefietst. Wat een verademing! Wat een frisse lucht! En vooral wat een prachtige omgeving! Na 4 dagen hadden we onze eindbestemming bereikt: Montreux aan het meer van Genève. Daar weer in de bus gestapt, die alle dagen onze bagage van hotel naar hotel gebracht had, en terug gereden naar München.

Al met al was het een geweldige tocht. Van de Fromage heb ik weinig meegekregen, maar des te meer van de bergen, bossen en sneeuw. Dat gecombineerd met goed gezelschap maakte het tot een uiterst geslaagde onderneming. Nu is het de kunst om hier in de hitte van Dubai de conditie enigszins op peil te houden. Zonder een mooie fietstocht in het vooruitzicht is het moeilijk om gemotiveerd te blijven, maar ik ga m’n best doen!

DSC03021_resize

3 thoughts on “Tour de Fromage

  1. Ik zie Cor nog wel eens profrenner worden,
    zo classe ziet het er uit. Grappig die fietsen
    in de sneeuw!

  2. Vet cool zeg!!!!
    Wat zag het er schitterend uit daar, inderdaad een crea foto met de 3 fietsen in de sneeuw.
    Gave tocht!!!

    xx
    Fernando

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *