Zonsopgang in de woestijn

Priscilla had een paar keer bij zonsopgang het Al Marmoum reservaat bezocht en maakte ons helemaal jaloers met haar verhalen. Ons eerste bezoek  in de middag twee weken terug, was zo goed bevallen en nu beloofde ze ons ook nog extra veel uilen, varanen, en ‘spiny tailed lizzards, dat we besloten hadden om een keer mee te gaan in het weekend in de vroege ochtend. Afgelopen weekend was het zover. Om 4 uur ‘s ochtends de wekker op zaterdagochtend en om 5 uur afgesproken bij de kamelenwinkeltjes van Al Lisaili. Cor, Babette en ik weer bij Hans & Priscilla in de land cruiser op de achterbank. Babette was weer mee, want de vorige keer was het superleuk en goed bevallen. Het beste is om met een auto te gaan, dan heb je de meeste kans dat de dieren niet gelijk wegrennen. De eerste dieren die we zagen bij zons0pgang waren de oryxen en gazelles, die zagen er prachtig uit met het ochtendlicht. Door de mist die er ook nog een beetje rondhing had het af en toe best een mystieke uitstraling de woestijn. En nu de zomer bij ons begonnen is, was de temperatuur enorm aangenaam. We begonnen de dag met een heerlijke 21 graden.

Na een stukje gereden te hebben hadden we snel de uilen gespot. Ze zijn er best veel, je ziet ze goed vliegen. Maar als ze stilzitten, gaat het beestje helemaal in de kleuren van de omgeving op. Soms denk je een uil te zien zitten, maar twijfel je of het misschien toch niet een boomstammetje of struikje is. En als je langzaam dichterbij komt kan je het goed zien. De uilen zijn ongeveer 20-30cm hoog, de lokale ‘moskee’ uil noemen we hem maar. Ze zien er prachtig uit en het is erg bijzonder om te zien hoe ze hun kop 180 graden kunnen draaien.

Nadat de uilen een beetje verdwenen waren zagen we de reptielen. Met name kleine varanen (monitor) en de ‘spiny tailed lizzard’ (geen idee hoe deze in het Nederlands heet). Ze liggen zich in de zon op te warmen, dicht bij hun hol, zodat ze snel weg kunnen vluchten. De varanen en ‘spiny tailed lizzards’ zijn ongeveer even groot denk ik, zo’n 30-50cm lang (kop tot en met staart). De varanen veel ranker en slanker ten opzichte van de ‘dikke’ hagedis.

We waren al op weg naar een kop koffie bij Bab Al Shams toen Hans heel goed de ‘yellow spotted agama’ zag. Geen idee waarom hij zo heet, want echt geel was hij niet. Toen we hem voor het eerst in een bosje hadden gezien, was zijn kin felblauw en de rest van zijn bovenlijfje lichtblauw, dat vervaagde tot grijs, wit en zijn staart was weer knalrood. Hij veranderde redelijk snel van kleur waar we bij stonden. De felle kleuren vervaagden en maakten plaats voor grijs tinten en later zandkleur tinten. Dit exemplaar was denk ik geschat van kop tot en met staart 10-15cm en erg rank.

Het was weer een super geslaagde ochtend. Onze woestijn safari heerlijk afgesloten met cake en koffie bij Bab Al Shams en daarna weer richting huis om van de zaterdagmiddag te genieten. De temperatuur was inmiddels flink opgelopen, toen we naar huis reden gaf de thermometer alweer 42 graden aan, een verdubbeling ten opzichte van het begin van de ochtend.

4 thoughts on “Zonsopgang in de woestijn

  1. Coooooooolllll!!!!!
    Geweldige fotos!!!!! Ook gaaf die wegrennende Gazelles.
    xx

  2. Hallo wat een prachtige foto’s wij gaan van de zomer naar dubai maar ik ga zeker opzoek naar deze dieren geweldig . En je verslag erg goed te gek . Prettige vakantie’s in de toekomst grtjes sonja

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *