Armenië – Yerevan

Armenië – Yerevan

Begin juni zijn we last minute 5 dagen naar Armenië gegaan met zijn drietjes. Het was het einde van de Ramadan, waarbij de overheid in plaats van de afgelopen jaren 2 dagen vrij gaf, iedereen 5 dagen vrij kreeg om dit te vieren. We wilden niet te lang vliegen en omdat we net een nieuw paspoort voor Babette hadden aangevraagd, en haar paspoort minder dan 6 maanden geldig is, was onze keus niet heel groot. Je kan eigenlijk alleen naar Europa reizen of Armenië! Armenië is een van de weinige landen die als voorwaarde heeft een geldig paspoort bij vertrek en niet nog 6 maanden geldigheid. Snel een ticket geboekt en accommodatie bij verschillende B&B’s. Het is minder dan 3 uur vliegen. Eigenlijk alleen de golf oversteken en Iran en je bent er al. Het uitzicht vanuit het vliegtuig was prachtig. We zagen veel besneeuwde bergtoppen van het Kaukasus gebergte, waarvan de hoogste toppen 5.000m hoog zijn en de hoogste berg de Elbrus 5.642m is.

Yerevan de hoofdstad is geen mooie oude stad. Wel heeft de stad heel veel sfeer. Er zijn heel veel restaurantjes, cafés met terrasjes, heel veel parken, kunst is overal zichtbaar met exposities in de parken etc. Van het programma ‘Wie is de Mol’ kende ik de trappen van de ‘Cascade’. Als je deze trappen oploopt heb je een prachtig uitzicht over de stad en kan je goed de berg de Ararat (hoogste berg van Turkije 5km hoog) zien die net over de grens in Turkije ligt (zo’n 20km van het centrum van Yerevan). We hebben heerlijk gegeten, genoten van het lekkere weer en ook nog een mooie Iraanse moskee bezocht. Door de geschiedenis is de grens met Turkije nog altijd gesloten, aangezien ze 100 jaar na de Armeense genocide dit nog altijd niet erkend hebben. Nu we er zijn geweest, hebben we er nog meer over gelezen en nog steeds hebben heel veel landen het niet erkend om met name de relatie met Turkije niet op het spel te zetten. We zijn niet naar het genocide museum geweest, wat enorm leerzaam en interessant schijnt te zijn. Babette vinden we hier nog iets te jong voor. De grens met Azerbaijan is ook nog steeds dicht, dit vanwege het gebied Nagorno-Karabakh waar nog steeds onenigheid over is sinds het uiteenvallen van de Sovjet Unie midden jaren negentig. Politiek gezien is het de laatste jaren rustig in Armenië en gaat het steeds meer naar een democratie. We hebben uiteindelijk een hele mooie rondreis gemaakt in 4 dagen. We hadden een auto gehuurd, en bewust niet te veel gereden, in totaal iets van 400km in 5 dagen tijd.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.